1.

    

  Lubiła spacery. Zwłaszcza samotne. Hermiona Granger spacerowała po

 korytarzach Hogwartu nie zwracając najmniejszej uwagi na żadne powitania.

 Myślała o rzeczach nie ważnych , przynajmniej teraz. Jej myśli krążyły

 generalnie między SUM-ami  , esejami , lekcjami zielarstwa, ponieważ ostatnio

 ( choć nigdy się to nie zdarzało ) opuściła się. Było już późno i powinna wracać

 do swojego dormitorium ,ale niespodziewanie  jej myśli obrały dziwny kierunek

 ,a mianowicie powędrowały do jednego ze Ślizgonów  .  Na tą myśl , aż

 przystanęła. Czemu o nim pomyślała ? Nigdy nie zdarzyło jej się myśleć o

 żadnym członku Slitherinu . W ogóle jakoś ostatnio nie myślała o chłopcach.

 No może przez dłuższy czas . Wyrzuciła jego obraz z głowy i ruszyła w

 kierunku obrazu Grubej  Damy.

  Leżała w łóżku , ale jeszcze przed snem chciała wyjaśnić przed samą sobą

czemu o nim pomyślała. Nigdy przecież specjalnie nie zwracała na niego uwagi .

Draco Malfoy był dla niej oschły i nie zwracał na nią uwagi , czasami tylko rzucił

w jej stronę kilka słów , ale z całą pewnością nie były przyjemne. Rzeczywiście

ostatnio może ich stosunki poprawiły się do tego stopnia , że gdy przechodzili

obok siebie bądź natrafiał swoim wzrokiem jej wzrok to nic nie mruczał pod 

nosem , a jego oczy nie są już pełne pogardy , ale jak się jej wydawało smutku.

Może bezradności. Tylko czemu ta nagła zmiana ? O matko ! Co on ją w ogóle obchodził ! Przecież to Malfoy ! Może pomyślała o nim po prostu przypadkiem.

Nie powinna sobie zakrzątać nim głowy . Po tej ostatniej myśli zasnęła.

  Następnego dnia po ogarnięciu swoich włosów i nałożeniu lekkiego makijażu

wolno ruszyła w stronę Wielkiej Sali na śniadanie. Jej myśli wróciły do Draco.

Coś ją w nim pociągało, czy jej się podobał ? Nie ! Nie mógł jej się podo.. Au ! Hermiona wylądowała na podłodze. Otrząsneła się i zauważyła, że w odległości

1 metra od niej tak samo siedział Malfoy. Trzymał się za czoło.

-Patrz jak lezie.. W tym momencie zobaczył kim się zderzył. Wstał i bez słowa wszedł do Wielkiej Sali. Po chwili zrobiła to samo i dosiadła się do Rona i 

Harrego.

- Hej Fefmiona –Powiedział Ron z ustami wypełnionymi naleśnikami z serem.

- Hej Fon – Powiedziała Hermiona ironicznie na co tamten lekko uśmiechnął się.

 - Hej Harry – Nie odpowiedział. – Harry !

- Hm? O hej Hermiona – odpowiedział . Czyli chyba nie tylko ja jestem ostatnio taka zamyślona – pomyślała.

-O czym myślisz ? - spytała .

- O niczym, ja.. o niczym, naprawdę – powiedział .

-Okej , zawsze mi możesz powiedzieć.

- Zapamiętam. –odpowiedział i uśmiechnął się.

Spojrzała na swój talerz. Dwa naleśniki, symetrycznie ułożone, z bitą śmietaną. Naprawdę nie miała ochoty ich jeść. Spojrzała się za siebie. Draco patrzył na nią,

ale ta szybko odwróciła wzrok z powrotem na śniadanie. Yh , za nic w świecie – pomyślała i  odsunęła od siebie talerz.

- Nie jesz ? –zapytał Ron.

- Nie mam ochoty.- i zrobiła grymaśną minę.

- To w takim razie ja zjem – i wyszczerzył zęby na co Hermiona przewróciła z uśmiechem oczami. Z Harrym poczekali na Rona , który niesamowicie szybko pochłaniał kolejne części naleśnika. Gdy skończył poszli na obronę przed czarną

magią. Wychodząc spojrzała ostatni raz na Dracona . Zarumieniła się. Zdając sobie

z tego sprawę przyspieszyła kroku i czym prędzej wyszła z Wielkiej Sali.

PS; No tak to pierwszy rozdział , wiem troche krótki ale to tak na początek i mam nadzieje że kogoś zachęcił ;)